Door samen te kijken naar de kwaliteiten gaat het kind zien en voelen dat hij of zij er mag zijn.

Precies zoals wie hij of zij is!

Over mij

38 jaar geleden werd ik geboren, in een gezin met ouders en een zus. Ik groeide op in Borne, waar ik veel buiten te vinden was. We woonden in een nieuwbouw wijk en daar werd volop gebouwd, dus ik kon letterlijk in mijn achtertuin in de modder spelen. Ik was een verlegen meisje op de basis school, had een paar vriendinnetjes en een vriendje waar ik mee speelde. Ik zou mezelf omschrijven als een jongen - meisje, ik hield van Lego, hutten bouwen en lekker vies worden. 

 

Op de middelbare school was ik het onzichtbare meisje. Ik had een stoer vriendinnetje waar ik me achter kon verschuilen, dus nooit echt zichtbaar.

 

Na de middelbare school ben ik naar de Landbouw school (AOC) gegaan, wat een mooie tijd was dat, we hadden een klas waarin iedereen werd geaccepteerd zoals hij of zij was. Er waren zeker vrienden groepjes, maar niemand viel buiten de klas, iedereen hoorde erbij en veel later besefte ik mij pas hoe bijzonder die klas en periode is geweest. Want ook in die periode heb ik Tim leren kennen. 

 

En toen begon het avontuur, we gingen reizen. Wat we beide niet van huis uit hebben meegekregen, maar dat is toch wel uitgegroeid tot een passie voor ons. De vrijheid, de mensen, andere gewoonten, het ontdekken van alles dat nieuw voor ons is, daar kunnen wij intens van genieten. Sinds de geboorte van onze dochters staat het op een laag pitje. We hebben het er nog vaak over en we dromen nu alweer over de mooie reizen welke we in de toekomst willen gaan maken samen als gezin.

 

In mijn levens verhaal  komen twee onderwerpen naar voren thema's zoals verlegenheid en zichtbaarheid en daarnaast passie. Door mijn reis tot nu toe ben ik erachter gekomen dat ik nog een passie heb  en dat is het coachen van kinderen. En daarin kan ik mijn levenservaring goed gebruiken. Want hoe zou het zijn geweest als ik als meisje naar een kindercoach was geweest, wat zou het mij dan opgeleverd hebben met de kennis die ik nu heb als Kindercoach. 

Wat had ik geleerd als ik vroeger naar een kindercoach was geweest:

  • om beter voor mezelf te kunnen zorgen  ( wat nog steeds een thema is, want hoe lastig is het om voor jezelf te kiezen?)
  • hoe ik nee kan zeggen ( ben ik nog steeds aan het leren)
  • dat ik op mijn gevoel mag vertrouwen (dat gaat steeds beter)
  • om voor mezelf op te komen (dat vind ik nog steeds lastig, als introvert en iemand die van harmonie houd is dat heel lastig)
  • om eerlijk te zijn tegen mezelf (oef en vooral als het niet gaat zoals ik wil dat het gaat)
  • om mijn eigen weg te kiezen (dat gaat met sprongen vooruit, ik bewandel mijn eigen pad en ik geniet ervan)

 

Maar het is zoals het is en gelukkig ben je nooit te oud om te leren, dus ik leer elke dag nog bij en ik hoop in mijn praktijk veel kinderen en ouders te mogen helpen om de weg te vinden naar hun pad die ze brengt naar een bewuster en liefdevol leven.

Wie ben ik als Kindercoach?

Ik ben moeder van twee prachtige dochters, met alle uitdagingen die daarbij komen kijken. Dus ik weet tegen welke uitdagingen jullie als ouders aanlopen, van bedplassen, tot boosheid, van verlegenheid tot faalangst. Ik heb er zelf ook mee te maken, dat was een  van de redenen om de opleiding tot kindercoach te volgen, want ik wil ook dat mijn kinderen gelukkig zijn en lekker in hun vel zitten. En daar kun je soms best wat hulp bij gebruiken en wat is er dan fijner dan iemand die oprecht luistert naar het kind, niet oordeelt en het kind helpt om zelf met de oplossingen te komen. Want ik breng geen oplossing, we gaan samen op pad om bewust te worden van ons gedrag, samen gaan we de diepte in om te kijken waar het gedrag vandaan komt. Uiteindelijk zal het kind zelf de verantwoordelijkheid nemen voor de veranderingen. En dat vieren we! Want we mogen onszelf zeker wat vaker bewustzijn van de dingen die we goed doen. Ik wil de drempel zo laag mogelijk houden, het is niet erg om hulp te vragen. Het laat alleen maar zien dat je om je kind geeft en dat je graag ziet dat hij of zij gelukkig is. Maar ik weet hoe lastig het is om hulp te vragen. Ik heb het zelf ook te lang uitgesteld met spanningsklachten als gevolg en ja ik was in die tijd geen leuke moeder voor mijn kinderen. Waarom heb ik zolang gewacht, omdat ik dacht, wat zullen anderen wel niet denken dat ik naar een coach ga. Achteraf kan ik zeggen, had ik het maar jaren eerder gedaan

Theorie en Praktijk

Ik heb de erkende opleiding tot Kindercoach gevolgd bij Sonnevelt opleidingen. Daarnaast volg ik regelmatig workshops en trainingen om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen in het kindercoach vak. Maar ook trainingen en workshops voor mijn eigen persoonlijke ontwikkeling, jezelf blijven ontwikkelen stopt nooit, als mens hebben we het nodig om te mogen groeien in wie we zijn. Daarnaast ben ik aangesloten bij de beroepsorganisatie voor kindercoaches Adiona.

 

Doen is het magische woord

Heb je een hulpvraag, hoe klein of groot deze ook mag zijn, je mag mij altijd vrijblijvend bellen. Durf die eerste stap te zetten, dan kunnen we samen bespreken waar je tegen aan loopt en hoe ik daar bij kan helpen.