Bewust opvoeden, hoe doe je dat?

Gepubliceerd op 2 juli 2019 10:52

Een van de redenen dat ik de opleiding tot kindercoach ben gaan  volgen was om het gedrag  van mijn dochters beter te begrijpen. Waarom doen ze zo boos, waarom kunnen ze moeilijk in slaap komen en mijn oudste dochter plaste vrij lang in bed, waarom deed ze dat? Allemaal dingen waar ik dacht geen invloed op te hebben. Maar ik heb wel degelijk invloed op het gedrag van mijn kinderen. Sinds het lezen van het boek bewust opvoeden van Dr. Shefali Tsabary zijn mijn ogen echt open gegaan en nu ik weet ik dat ik het gedrag van mijn dochters zelf veroorzaakt hebt.

 

Bewust? Nee absoluut niet, want ik zie liever dat ze vrolijk zijn, lekker slapen en niet in bed plassen. 95% van ons gedrag komt vanuit ons onbewuste en maar 5 % van ons gedrag daar kiezen we bewust voor. Dus 95% van wat ik doe komt voort uit mijn eigen opvoeding en wat ik allemaal geleerd en gehoord heb totdat ik moeder werd en dat draag ik weer onbewust over op mijn kinderen.  Mijn gedachten en beperkende overtuigingen draag ik over. Wat we als ouders kunnen doen is ons zelf de vraag stellen, klopt het wel wat ik nu zeg? Of klopt deze gedachte welke ik nu heb wel, waar komt deze gedachten vandaan? Een voorbeeld is bijvoorbeeld we moeten tijdens het eten netjes recht aan tafel zitten en netjes eten. Maar voor mijn jongste dochter is dat nog wel eens een uitdaging, waarom moet ze dat? Omdat ik dat van haar verwacht, maar als ze met wat bewegen en af en toe van tafel aflopen haar bord leeg eet, wat is daar erg aan? Niets, maar toch blijf ik zeggen recht zitten en netjes boven tafel eten wat soms wel voor discussie zorgt. Ik ben me er nu sneller bewust van de dat ik dat zeg en soms kies ik er nu voor om het los te laten en haar lekker haar gang te laten gaan.

 

Is het makkelijk, bewust opvoeden?

 

Een ander voorbeeld, het is heel gemakkelijk om te zeggen tegen mijn dochter doe eens niet zo boos, maar hoe komt het dat ze boos is? Vaak kijken we naar het gedrag en willen we dat dat zo snel mogelijk ophoud. We houden niet van boze mensen. Maar stel je ook de vraag waarom het kind boos is en kun je horen dat het misschien komt door iets wat je als ouder doet. Tot een jaar geleden kon ik dat niet. Ik legde het bij mijn dochter neer, jij bent boos, dus jij moet het maar oplossen. Van de week heeft onze hond een speeltje van mijn dochter kapot gemaakt en daar werd ze heel boos om. Eerder zou ik dan zeggen, stel je niet aan het is maar een speeltje daar hoef je niet zo boos over te zijn. Maar dat is hoe ik het zie. Zij hechte veel waarde aan het speeltje, dus ze mag boos zijn. Ik vraag haar dan hoe kan ik je helpen? Ik snap dat je boos bent en dat mag ook. Hoe kan ik helpen om de pijn te verzachten en dan zie je dat de boosheid weer snel verdwijnt. Ik kies nu bewust voor een andere reactie waardoor wij geen ruzie maken en ik haar boosheid zie en haar help om er op een goede manier mee om te gaan.

 

Want boos zijn mag, hoe je met de boosheid omgaat daar kun je kinderen mee helpen. In plaats van dat ze gaan schreeuwen en slaan, kun je ze bijvoorbeeld op een kussen laten slaan of totaal iets anders gaan doen, bijvoorbeeld een kietel spelletje, dan haal je ze uit de boze emotie.

Maar de ene keer helpt het ene en de andere keer het andere, blijf goed luisteren naar wat je kind nodig heeft ( en dat is voor ouders al een uitdaging op zich, weet ik uit ervaring).

 

Vier de momenten wanneer het goed gaat!

 

Het blijft elke dag leren en oefenen! Maar vergeet niet de kleine momenten waarop het goed gaat te vieren! Zie wat goed gaat bij jezelf en bij je kind en benoem dat, zulke kleine momenten kunnen enorme groeimomenten voor een kind of voor jezelf zijn!

 

Fijne zonnige dag vandaag.

Natalie

 

www.nataliestoeten.nl


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.