Hoe kinderen fantastische spiegels zijn voor ons als ouders.

Gepubliceerd op 30 april 2019 11:11

Sinds ik mij op de weg van bewustwording ben ik ontzettend veel gaan lezen en luister ik veel podcasts en volg ik trainingen en workshops. Op dit moment volg ik een online training van Dr. Shefali Tsabary, ‘bewust ouderschap’. En daar wil ik graag wat over delen, want ik vind het zo waardevol wat zij deelt en wat het met mij als ouder doet.

Want jeetje wat is het af en toe lastig om ouder te zijn en bewust te zijn van de manier waarop je je kinderen opvoed. En vooral hoe de kinderen een spiegel zijn voor patronen en onopgeloste emoties / blokkades die zij zichtbaar laten worden bij ons als ouders.

 

Zoals deze week, we waren op vakantie en mijn oudste dochter was een spelletje op de tabblad aan het spelen en op het gegeven moment vroeg ze mij hoe ze iets in het Engels moest schrijven, dus ik vraag waarom wil je dat weten? Dat moet ik even typen, zei ze. Dus ik vraag haar om te laten zien waar ze dat typt. En ik zie een chat met andere spelers die niet heel blij zijn dat zij mee speelt in hun spel.

 

En daar gaan mijn emoties en er komen allerlei gedachten in mij op, ze wordt geplaagd, ze hoort er niet bij. Dus ik schiet gelijk in de actie, het liefst verwijder ik het spel, maar ik weet dat dat niet de oplossing is. Mijn dochter reageert op mijn reactie door boos te worden, waarom mag ik niet meer spelen, je gaat niet mijn spelletje verwijderen. En natuurlijk vind ik het niet leuk dat ze boos op mij reageert, omdat ik mij niet bewust ben van het feit dat het voor haar een hele andere situatie is dan voor mij. Ik denk alleen maar aan mezelf op dat moment en niet aan wat het met haar doet. Ik wil haar beschermen voor de pijn die haar aangedaan kan worden. Dus we begrijpen elkaar totaal niet op dat moment en als je in de emotie zit is het lastig een ‘normaal’ gesprek te voeren.

Pas na een tijdje als we wat anders zijn gaan doen, kan ik inzien dat het mijn emoties waren waarop ik reageerde, want zij is zich totaal niet bewust van het feit dat de andere spelers wilden dat ze niet meer mee deed. Ik vind het ontzettend lastig hoe ik dan moet reageren, omdat ik in mijn eigen emotie van vroeger zit, er niet bij horen, afgewezen voelen door vriendinnetjes. Voor haar was er niets aan de hand alleen ik maakte er iets groots van.

 

Hoe doe jij dat als ouder als je in een ruzie met je kind zit, kun je zien waar de emotie bij jou vandaan komt?

En kun je op dat moment ook nog zien wat de behoefte van je kind is op dat moment?

 

Ik ben mij er nu bewust van en ik leer hiervan dat is waar bewust ouderschap over gaat, dat je je bewust wordt van de dingen die je doet. De volgende keer zal ik proberen niet zo snel te reageren en eerst te kijken naar wat doet het met mij. Waarom reageer ik zo op wat er gebeurt. En wat heeft mijn dochter op dit moment nodig. Is het beter om niet te reageren en kan ik beter later uitleggen hoe het internet werkt en wat er kan gebeuren, zodat ze zelf naar mij toe kan komen wanneer er iets niet goed voelt voor haar.

Elke dag leer ik weer van mijn kinderen. Elke dag spiegelen zij emoties die in mij zitten, maar door daar bewust mee bezig te zijn, los ik ook elke dag een stukje bij beetje de blokkades op die in mijn systeem zitten.

 

Ik heb twee prachtige spiegels rond lopen en daar ben ik ze dankbaar voor. Zo kan ik groeien als ouder naar bewust ouderschap.

 

Lieve groet,

Natalie


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.