Ben jij er voor je kind?

Gepubliceerd op 18 april 2019 16:01

Aanwezig zijn in het nu, als je eenmaal op het pad van bewustwording / persoonlijke ontwikkeling bent beland, dan kom je deze zin heel vaak tegen.

 

Kun jij aanwezig zijn in het nu? Dus genieten van dit moment zonder te denken aan wat je straks nog moet doen. Kinderen uit school halen, speel afspraken, dochter naar zwemles, zoon naar Taekwondo. Er moet eten op tafel komen. Tja toch lastig he, aanwezig zijn in het nu.

 

En dan de grootste uitdaging, aanwezig zijn in het nu met onze kinderen. Want zij krijgen ook te maken met de uitdagingen van het leven. En hoe ga je daar als ouder mee om en wat leer je je kinderen? Hoe reageer je als ze boos zijn, of als ze iets kapot maken wat net gekocht is. Of als ze verdrietig thuis komen omdat het op school even niet leuk was. Kun je dan aanwezig zijn bij het verdriet van het kind of raakt het jou innerlijke kind welke vroeger is afgewezen op school, of wordt jij boos op je kind omdat ze volgens jou niet voorzichtig genoeg zijn met spullen. Kun je hun verhaal horen, zonder daar een oordeel over te hebben en zonder oplossingen te komen? En mogen ze boos zijn of verdrietig? Mag een kind huilen omdat hij verdrietig is, omdat een vriendje niet met hem wil spelen? Hoe was dat voor jou vroeger, mocht jij boos of verdrietig zijn en hoe reageerden jou ouders daarop? En herken je dat weer in je eigen opvoeding?

 

Waarom is het dan zo belangrijk? Volledig aanwezig zijn in het moment met onze kinderen, omdat zij dan de aandacht krijgen die ze nodig hebben om te groeien. Een van onze basis behoeften is verbinding / liefde,  aandacht hebben voor wat er is, zonder oordeel kijken naar wat er is. Zonder dat we afgeleid zijn door gedachten of omgeving of door de pijn of verdriet welke bij onszelf naar boven komt. 

 

Maar dat is ook meteen de grootste uitdaging, zonder oordeel kijken naar wat er is en dan je eigen shit even vergeten. Maar elke stap die je daar in kunt nemen is een stap naar een bewuster leven, voor jezelf maar ook voor je kinderen. Want zij zullen zien en merken dat je steeds meer aandacht voor hun hebt en voor wat hun raakt en daardoor voelen ze zich gezien. En dat is heel belangrijk voor een kind, maar ook voor volwassenen. Dat ze zich gezien en gehoord voelen, want erkenning is ook een van de zes basisbehoeften van de mens.

 

Probeer de volgende keer als je dochter of zoon boos is geweest of verdrietig, na die tijd eens te kijken naar hoe je gereageerd hebt en of die reactie kwam van uit aanwezigheid in het nu of vanuit jou innerlijke kind die geraakt werd door wat jou zoon of dochter mee maakte,

 

Dan ben je weer een stap dichter bij een bewuster leven.

 

Lieve groet,

Natalie


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.